Psaumes 129

Ils m'ont souvent opprimé

Сьпеў узыходжаньня. Шмат уціскалі мяне з маладосьці маёй, — няхай скажа Ізраіль, — ²шмат уціскалі мяне з маладосьці маёй, але мяне не перамаглі. ³На хрыбце маім аралі аратыя, праганяючы доўгія барозны свае.

⁴ГОСПАД праведны, Ён расьсек вяроўкі бязбожнікаў. ⁵Няхай будуць асаромленыя і адступяцца назад усе, што ненавідзяць Сыён! ⁶Няхай будуць яны, як трава на даху, якая раней, чым вырвуць яе, засыхае, ⁷і жнец не напоўніць ёю рукі сваёй, і вязальнік снапоў — жменяў сваіх.

⁸I ня скажа той, што міма праходзіць: «Дабраслаўленьне ГОСПАДА няхай будзе над вамі! Дабраслаўляем вас імем ГОСПАДА!»