Job 32

Élihu prend enfin la parole

І перасталі тыя тры чалавекі адказваць Ёву, бо ён быў праведны ў вачах сваіх. ²І ўзгарэўся гневам Элігу, сын Барахеэля Бузяніна, з роду Рама. І запалаў ён гневам на Ёва, бо той лічыў душу сваю больш праведнай за Бога. ³І запалаў гнеў ягоны таксама на сяброў ягоных, што не знайшлі яны адказу яму, але [толькі] вінавацілі Ёва.

⁴І чакаў Элігу, калі Ёў гаварыў, бо яны былі старэйшымі за яго днямі. ⁵І ўбачыў Элігу, што тыя тры ня маюць адказу ў вуснах сваіх, і запалаў гнеў ягоны. ⁶І адказаў Элігу, сын Барахеэля Бузяніна, і сказаў: «Я — малодшы за вас днямі, а вы — старэйшыя, дзеля гэтага я вагаўся і баяўся выказваць вам думку сваю.

⁷Я казаў сабе: “Няхай [многія] дні гавораць, і няхай шматгадовы вучыць мудрасьці”. ⁸Але дух ёсьць у чалавеку і дыханьне Усемагутнага дае яму разуменьне. ⁹Не [заўсёды] шматгадовы — мудры, і ня [толькі] старыя разумеюць суд.

¹⁰Таму я кажу: “Паслухайце мяне, і я выкажу веданьне сваё”. ¹¹Вось, чакаў я на словы вашыя, і настаўляў вуха на разумнасьць вашую, пакуль вы шукалі словаў, ¹²і намагаўся, каб мне зразумець вас. І вось, няма такога, хто аспрэчыць Ёва, і хто можа адказаць на словы ягоныя.

¹³Не кажыце: “Мы знайшлі мудрасьць. Няхай Бог пераможа яго, а не чалавек”. ¹⁴Ня супраць мяне словы [Ёва], і не паводле словаў вашых адкажу яму. ¹⁵Яны спалохаліся, і не адказваюць болей, і ня маюць ужо словаў.

¹⁶Яшчэ пачакаў я, яны не гаварылі, стаялі і болей не адказвалі. ¹⁷Я таксама адкажу ў сваю чаргу, і выкажу думку маю. ¹⁸Бо я поўны словаў, і сьціскае дыханьне ў-ва мне дух мой.

¹⁹Таксама нутро маё, як віно закаркаванае, што разрывае новыя мяхі. ²⁰Няхай я скажу і стане лягчэй крыху, адкрыю вусны мае і адкажу. ²¹Ня буду зьвяртаць увагі на асобу, і ня буду патураць чалавеку, ²²бо ня ўмею лісьлівіць, іначай няхай адразу возьме мяне Творца мой.