Job 15

Éliphaz répond de nouveau

І адказаў Эліфаз з Тэману, і сказаў: ²«Ці ж будзе мудры адказваць на словы пустыя, і ці напоўніць жывот свой ветрам палючым? ³Ці будзе спрачацца словамі пустымі і словамі, якія нічым не дапамогуць?

⁴Ты адкідаеш страх Божы і аслабляеш малітву да Бога. ⁵Вусны твае гавораць паводле сапсутасьці тваёй, і ты карыстаешся мовай хітруноў. ⁶Асуджаюць цябе вусны твае, але ня я, і губы твае сьведчаць супраць цябе.

⁷Ці ты — першы чалавек, які нарадзіўся, і ці ты створаны раней за ўзгоркі? ⁸Ці ты слухаў на нарадзе з Богам і ўзяў сабе мудрасьць? ⁹Ці ты нешта ведаеш, чаго мы ня ведаем? Або нешта разумееш, чаго мы не разумеем?

¹⁰Паміж нас ёсьць і старыя, і сівыя, старэйшыя, чым дні бацькі твайго. ¹¹Ці табе мала пацяшэньня Божага і лагоднага слова, якое табе сказанае? ¹²Чаму так абураецца сэрца тваё, і чаму так ганарліва глядзяць вочы твае, ¹³што ты гневаешся на Бога і вырываюцца такія словы з вуснаў тваіх?

¹⁴Хто такі чалавек, каб быць яму беззаганным? І ці можа быць праведным народжаны жанчынаю? ¹⁵Ён сьвятым Сваім не давярае, і нябёсы нячыстыя ў вачах Ягоных. ¹⁶Тым больш брыдкі і сапсуты чалавек, які, як ваду, п’е ліхоту.

¹⁷Паслухай мяне, і я распавяду табе, і тое, што бачыў, раскажу табе, ¹⁸што мудрыя чулі і ня ўтойвалі гэтага бацькі іхнія. ¹⁹Ім толькі была дадзена зямля, і паміж іх не хадзіў чужынец.

²⁰Бязбожнік мучыцца праз усё жыцьцё сваё, і няпэўны лік гадоў злачынцы. ²¹Ён заўсёды чуе крык жахлівы вушамі сваімі, і калі падаецца, што ўсё спакойна, на яго нападае нішчыцель. ²²Ён ня верыць, што можа вырвацца з цемры, яму прызначана ад мяча загінуць.

²³Ён бадзяецца, [шукаючы] хлеба, і дзе ён? І ён ведае, што падрыхтаваны для яго дзень цемры. ²⁴Палохае яго бяда, і мучэньне на яго нападае, як валадар, падрыхтаваны да бою. ²⁵Выцягвае ён руку сваю на Бога і хоча працівіцца Усемагутнаму, ²⁶і бяжыць на Яго з выцягнутай шыяй пад заслонай тоўстага шчыта.

²⁷Ён пакрыў твар свой тлушчам сваім, а з бакоў ягоных сала зьвісае. ²⁸Ён жыве ў гарадах апусьцелых, і ў дамах неабжытых, даведзеных да заняпаду. ²⁹Ён ня будзе багаты, і не захаваецца маёмасьць ягоная, і на зямлі ён не запусьціць каранёў.

³⁰Ня выберацца ён з цемры, і сьпёка спаліць парасткі ягоныя, і вецер абаб’е першацьвет ягоны. ³¹Няхай ня верыць марнасьці ашуканы, бо марнасьць будзе ўзнагародай ягонай. ³²Перш, чым спыняцца дні ягоныя, ён зьвяне, і галіны ягоныя не зазелянеюць.

³³Скіне ён, як вінаградная лаза, недасьпелыя гронкі, і, як аліўка, страсе кветкі свае. ³⁴Грамада бязбожніка будзе бясплоднай, агонь спаліць намёты хабарнікаў. ³⁵Бо ён зачаў ліхоту і нарадзіў марнасьць, і нутро ягонае падман рыхтуе».