Ecclésiaste 11

Jette ton pain sur les eaux

Пускай хлеб свой па вадзе, таму што праз шмат дзён знойдзеш яго. ²Давай частку сямі, і нават васьмі, бо ня ведаеш, якая бяда будзе на зямлі. ³Калі хмары будуць напоўненыя дажджом, яны выльлюць [яго] на зямлю, і калі дрэва ўпадзе на поўдзень або на поўнач, на месцы, дзе ўпадзе, там і застанецца.

⁴Хто назірае за ветрам, ня будзе сеяць, і хто глядзіць на хмары, ня будзе жаць. ⁵Калі ты ня ведаеш, які шлях ветру і як [паўстаюць] косткі ва ўлоньні цяжарнай, падобна ня ведаеш дзеяў Бога, Які робіць усё. ⁶Раніцаю сей насеньне тваё, і ў вечары не спыняй рукі тваёй, бо ты ня ведаеш, з чаго будзе больш карысьці, з аднаго ці з другога, ці з абодвух будзе аднолькава добра.

Réjouis-toi dans ta jeunesse

⁷Салодкае сьвятло, і добра вачам бачыць сонца. ⁸Бо калі шмат гадоў жыве чалавек, няхай радуецца з іх усіх, і няхай памятае пра дні цемры, бо будзе іх шмат. Усё, што надыйдзе — марнасьць. ⁹Радуйся, юнача, у маладосьці сваёй, і няхай сэрцу твайму будзе добра ў дні юнацтва твайго, і хадзі шляхамі сэрца твайго і паводле таго, што бачаць вочы твае, і ведай, што за ўсё гэта Бог прывядзе цябе на суд.

¹⁰І прыбяры смутак з сэрца твайго, і аддалі ліхоцьце ад цела твайго, бо маладосьць і цёмнасьць валасоў — марнасьць.