Иов 5

Елифаз призывает Иова взыскать Бога

Дык крычы, калі ёсьць той, хто адкажа табе? Да каго са сьвятых ты зьвернешся? ²Бо неразумнага забівае гняўлівасьць, а дурнога губіць зайздрасьць. ³Я бачыў, як дурны разжываецца, але ў момант спарахнеў дом ягоны.

⁴Сыны ягоныя без ратунку, іх топчуць у браме, і няма каму ратаваць іх. ⁵Ураджай ягоны зьесьць галодны, і з-за агароджы схопіць, і прагны праглыне багацьце ягонае. ⁶Ня з пылу бярэцца няшчасьце, і не з зямлі расьце гора.

⁷Але чалавек нараджаецца на пакуты, як зьнічкі — каб падымацца ўгору. ⁸Таму я буду прасіць Бога, і да Бога ўзьнясу справу маю. ⁹Ён творыць рэчы недасьледныя і вялікія, і цуды незьлічоныя.

¹⁰Ён дае дождж на аблічча зямлі і поіць палеткі вадою. ¹¹Ён падымае прыніжаных высока, і тых, што смуткуюць, суцяшае збаўленьнем. ¹²Ён разьбівае намеры ліхотнікаў, каб не змаглі рукі іхнія выканаць тое, што задумалі.

¹³Ён ловіць хітрых у глупоце іхняй, і змову крывадушнікаў робіць марнай. ¹⁴Удзень падаюць у цемру, і быццам уначы, навобмацак ідуць апоўдні. ¹⁵Ён ратуе беднага ад мяча, і бедака — ад рукі нахабніка.

¹⁶І ёсьць надзея для ўбогага, а крыўда зачыняе вусны свае. ¹⁷Шчасьлівы чалавек, якога дакарае Бог; таму навучаньнем Усемагутнага не пагарджай. ¹⁸Ён раніць, і Ён лечыць, Ён ударае і аздараўляе Сам рукамі Сваімі.

¹⁹Ад шасьці бедаў збавіць цябе, і ў сёмы раз не кране няшчасьце цябе. ²⁰У голад Ён захавае цябе ад сьмерці, і ў час вайны ад мяча ўратуе. ²¹Усьцеражэшся ты ад языка кусьлівага і ня будзеш баяцца спусташэньня, калі яно прыйдзе.

²²У час спусташэньня і голаду будзеш ты сьмяяцца і ня будзеш баяцца зьвяроў палявых. ²³З камянямі палявымі дамова твая, і зьвяры дзікія будуць прыязныя табе. ²⁴І ты даведаешся, што намёт твой у супакоі, і, наведваючы жытло тваё, ня знойдзеш нястачы.

²⁵І ты ўбачыш, што насеньне тваё шматлікае і нашчадкі твае — быццам трава на зямлі. ²⁶І ўвойдзеш у магілу ў гадах сьпелых, як кладзецца сноп пшаніцы ў час свой. ²⁷Як мы дасьледавалі гэта, так і ёсьць. Паслухай гэта, і сам зразумееш».