Giobbe 16

Siete tutti consolatori molesti

Wtedy Hiob odpowiedział: ²Słyszałem wiele takich rzeczy; wy wszyscy jesteście przykrymi pocieszycielami. ³Kiedy [będzie] koniec tych próżnych słów? Albo co cię skłania do tego, że tak odpowiadasz?

⁴Ja także mógłbym mówić jak wy; gdybyście byli w moim położeniu, mógłbym nagromadzić słów przeciwko wam i potrząsać głową nad wami. ⁵Ja jednak pokrzepiałbym was swoimi ustami i poruszanie moich warg ulżyłoby [waszym cierpieniom]. ⁶[Ale] jeśli będę mówił, mojemu bólowi to nie ulży, a jeśli przestanę, czyż opuści mnie?

⁷A teraz zmęczył mnie. Spustoszyłeś całe moje zgromadzenie. ⁸Pomarszczyłeś mnie na świadectwo, a moje wychudzenie powstaje i świadczy przeciwko mnie w twarz. ⁹Jego gniew [mnie] porwał, nienawidzi mnie; zgrzyta na mnie zębami. Mój wróg przeszywa mnie wzrokiem.

¹⁰Otworzyli na mnie swe usta; znieważając, bili mnie po policzkach; zebrali się razem przeciwko mnie. ¹¹Bóg wydał mnie przewrotnemu, oddał mnie w ręce niegodziwych. ¹²Żyłem w spokoju, ale on mnie pokruszył; chwycił mnie za kark, roztrzaskał i postawił sobie za cel.

¹³Otoczyli mnie jego strzelcy; przeszywa moje nerki, a nie oszczędził; wylał na ziemię moją żółć. ¹⁴Rozbija mnie, ranę za raną; naciera na mnie jak olbrzym. ¹⁵Uszyłem wór na swoją skórę i prochem zbezcześciłem swój róg.

¹⁶Moja twarz jest czerwona od płaczu i na moich powiekach [jest] cień śmierci. ¹⁷Chociaż nie ma żadnej krzywdy na moich rękach, a moja modlitwa jest czysta. ¹⁸Ziemio, nie zakrywaj mojej krwi i niech moje wołanie nie znajdzie miejsca!

¹⁹Oto teraz mój świadek jest w niebie, mój obrońca na wysokości. ²⁰Moi przyjaciele szydzą ze mnie, ale moje oko wylewa łzy ku Bogu. ²¹Oby ktoś spierał się z Bogiem o człowieka jak człowiek [spiera się] o swego bliźniego!

²²Upłynie bowiem niewiele lat, a pójdę ścieżką, skąd nie powrócę.