Salmi 109

Dio della mia lode

Ang awit alang sa maestro sa mga mag-aawit. Awit ni David. O Dios, nga akong ginadayeg, tubaga ang akong pagtawag kanimo. ²Kay gibutang-butangan ako sa daotan ug limbongang mga tawo. Nagsulti silag bakak mahitungod kanako. ³Kanunay daotan ang ilang gipanulti batok kanako, ug nasuko sila kanako bisan walay hinungdan.

⁴Bisan nakighigala ako kanila, nakig-gira sila kanako; apan giampo ko gihapon sila. ⁵Gibalosan nila akog daotan sa maayong gihimo ko kanila, ug gibalosan nilag kasuko ang akong pagpakighigala kanila. ⁶Miingon sila, “Mangita kita ug daotang tawo nga mosumbong kaniya sa hukmanan.

⁷Hinaut nga inighusay mogawas nga siyay sad-an. Ug hinaut nga ang iyang pag-ampo isipon nga sala! ⁸Hinaut nga dili magdugay ang iyang kinabuhi ug ihatag na lang ngadto sa uban ang iyang katungdanan. ⁹Hinaut nga mamatay na siya aron mailo ang iyang mga kabataan ug mabiyuda ang iyang asawa.

¹⁰Hinaut nga maglatagaw na lang ang iyang mga kabataan ug magpakilimos, ug hinaut nga abugon sila gikan sa ilang gubang pinuy-anan. ¹¹Hinaut nga imbargohon sa iyang nautangan ang tanan niyang kabtangan, ug hinaut nga kuhaon sa mga dumuduong ang iyang hinagoan. ¹²Ug kon mamatay na siya, hinaut nga walay maluoy kaniya ug sa iyang nailo nga mga kabataan.

¹³Hinaut nga mangamatay ang iyang mga kaliwat aron malimtan na sila sa mosunod nga mga henerasyon. ¹⁴Hinaut nga dili pasayloon ug dili kalimtan sa Ginoo ang sala sa iyang mga ginikanan ug mga katigulangan; ug hinaut nga malimtan na sila sa kalibotan. ¹⁵“Kay wala gayod siyay kaluoy; gilisod-lisod hinuon niya ug gipamatay ang mga kabos, mga timawa, ug ang mga nawad-an ug paglaom.

¹⁶Gikalipay niya ang pagtunglo sa uban; hinaut nga sa iya kini mahitabo. Nagdumili siya sa paghatag sa iyang panalangin sa uban; hinaut nga wala usay mopanalangin kaniya. ¹⁷Kabahin na sa iyang kinabuhi ang pagpanunglo; daw mao na kini ang iyang kinaon, ug midulot na kini hangtod sa iyang kabukogan. ¹⁸Hinaut magpabilin kaniya ang tunglo. Mahisama kini sa bisti nga ginasul-ob ug bakos nga kanunay ginabakos.” ¹⁹Ginoo, hinaut pa nga mao kana ang imong isilot sa mga nagbutang-butang ug nagsulti ug daotan mahitungod kanako.

²⁰Apan tabangi ako, Ginoong Dios, aron ikaw mapasidunggan. Luwasa ako tungod sa imong kaayo ug gugma. ²¹Kay kabos ako ug timawa, ug nasakit gayod ako. ²²Hinay-hinay nang nagkawala ang akong kinabuhi sama sa landong nga mahanaw panahon sa kagabhion. Daw sama ako sa dulon nga gipapha.

²³Wala nay kusog ang akong tuhod sa pagpinuasa. Labihan na ako kaniwang. ²⁴Nahimo akong talamayon sa akong mga kaaway. Magpanglingo sila kon ila akong makita. ²⁵Tabangi ako, Ginoo, nga akong Dios; luwasa ako sumala sa imong gugma.

²⁶Unya mahibaloan sa akong mga kaaway nga ikaw, Ginoo, ang nagluwas kanako. ²⁷Gitunglo nila ako, apan ikaw mopanalangin kanako. Maulawan sila kon sulongon nila ako, apan ako nga imong sulugoon maglipay. ²⁸Sama nga ang lawas naputos sa bisti, hinaut nga mapuno sa kaulaw ang mga tawong nagbutang-butang kanako.

²⁹Pasalamatan ko gayod ang Ginoo; dayegon ko siya atubangan sa daghang katawhan. ³⁰Kay ginalabanan niya ang mga tawong kabos aron maluwas sa mga naghukom kanila sa kamatayon.