诗篇 120

我在急难中求告耶和华

Сьпеў узыходжаньня. Да ГОСПАДА я клікаў у бядзе маёй, і Ён адказаў мне. ²ГОСПАДЗЕ, вызваль душу маю ад вуснаў хлусьлівых, ад языка здрадлівага. ³Што дасьць табе і якую карысьць прынясе язык здрадлівы?

⁴Вострыя стрэлы волата і вугольле ядлоўцавае. ⁵Гора мне, што я жыву ў Мэшэха, што я пасяліўся каля намётаў Кедару! ⁶Вельмі доўга душа мая жыла сярод тых, што ненавідзяць супакой.

⁷Я — [сам] супакой; але, як толькі прамоўлю, яны [пачынаюць] вайну.