Proverbi 6

Il pigro e la formica

Synu mój, jeśli poręczyłeś za swego bliźniego i dałeś porękę za obcego; ²Związałeś się słowami ust twoich, schwytany jesteś mową twoich ust. ³Uczyń więc tak, synu mój, uwolnij się, gdy wpadłeś w ręce swego bliźniego; idź, upokórz się i nalegaj na twego bliźniego.

⁴Nie daj snu swoim oczom i nie pozwól powiekom drzemać. ⁵Uwolnij się jak sarna z rąk [myśliwego] i jak ptak z ręki ptasznika. ⁶Idź do mrówki, leniwcze, przypatrz się jej drogom i bądź mądry; ⁷Chociaż nie ma ona wodza ani przełożonego, ani pana; ⁸To w lecie przygotowuje swój pokarm i gromadzi w żniwa swą żywność.

⁹Jak długo będziesz leżał, leniwcze? Kiedy wstaniesz ze swego snu? ¹⁰Jeszcze trochę snu, trochę drzemania, trochę założenia rąk, aby zasnąć; ¹¹A twoje ubóstwo przyjdzie jak podróżny i twój niedostatek jak mąż uzbrojony.

¹²Człowiek nikczemny i niegodziwy chodzi z przewrotnością na ustach; ¹³Mruga swymi oczyma, mówi swymi nogami, wskazuje swymi palcami; ¹⁴Przewrotność [jest] w jego sercu, stale knuje zło [i] sieje niezgodę.

¹⁵Dlatego nagle spadnie na niego nieszczęście; nagle zostanie złamany i pozbawiony ratunku. ¹⁶Jest sześć rzeczy, których nienawidzi PAN, siedem budzi w nim odrazę: ¹⁷Wyniosłe oczy, kłamliwy język i ręce, które przelewają krew niewinną; ¹⁸Serce, które knuje złe myśli; nogi, które spiesznie biegną do zła; ¹⁹Fałszywy świadek, który mówi kłamstwa, i ten, który sieje niezgodę między braćmi.

Il fuoco che non si può portare

²⁰Synu mój, strzeż przykazania twego ojca i nie odrzucaj prawa twojej matki. ²¹Przywiąż je na zawsze do serca twego i zawieś je sobie na szyi. ²²Gdy będziesz chodził, poprowadzi cię; gdy zaśniesz, strzec cię będzie, a gdy się obudzisz, będzie mówić do ciebie; ²³Bo przykazanie [jest] pochodnią, prawo światłością, a upomnienia do karności są drogą życia; ²⁴Aby cię strzegły przed złą kobietą [i] przed gładkim językiem obcej kobiety.

²⁵Nie pożądaj w twoim sercu jej piękności i niech cię nie łowi swymi powiekami. ²⁶Bo dla kobiety nierządnej [zubożeje człowiek] o kawałek chleba, a żona cudzołożna czyha na cenne życie. ²⁷Czy może ktoś wziąć ogień w zanadrze, a jego szaty się nie spalą?

²⁸Czy może ktoś chodzić po rozżarzonych węglach, a jego nogi się nie poparzą? ²⁹Tak ten, kto wchodzi do żony swego bliźniego; ktokolwiek ją dotknie, nie będzie bez winy. ³⁰Nie pogardza się złodziejem, jeśli kradnie, by nasycić swoją duszę, będąc głodnym; ³¹Ale [jeśli] go złapią, zwróci siedmiokrotnie [albo] odda cały dobytek swego domu.

³²Lecz kto cudzołoży z kobietą, jest pozbawiony rozsądku; kto tak robi, gubi swoją duszę. ³³Znajdzie chłostę i wstyd, a jego hańba nie będzie zmazana. ³⁴Bo zazdrość rozpala gniew mężczyzny i nie będzie pobłażał w dniu zemsty.

³⁵Nie będzie miał względu na żaden okup i nie przyjmie darów, choćbyś najwięcej mu dawał.