Giovanni 2

Il primo segno a Cana

A trzeciego dnia odbywało się wesele w Kanie Galilejskiej i była tam matka Jezusa. ²Zaproszono na to wesele także Jezusa i jego uczniów. ³A gdy zabrakło wina, matka Jezusa powiedziała do niego: Nie mają wina.

⁴Jezus jej odpowiedział: Co ja mam z tobą, kobieto? Jeszcze nie nadeszła moja godzina. ⁵Jego matka powiedziała do sług: Zróbcie wszystko, co wam powie. ⁶A było tam sześć stągwi kamiennych, postawionych według żydowskiego [zwyczaju] oczyszczenia, mieszczących każda dwa albo trzy wiadra.

⁷Jezus im powiedział: Napełnijcie te stągwie wodą. I napełnili je aż po brzegi. ⁸Wtedy powiedział do nich: Zaczerpnijcie teraz i zanieście przełożonemu wesela. I zanieśli. ⁹A gdy przełożony wesela skosztował wody, która stała się winem (a nie wiedział, skąd pochodziło, lecz słudzy, którzy zaczerpnęli wody, wiedzieli), zawołał oblubieńca.

¹⁰I powiedział do niego: Każdy człowiek najpierw podaje dobre wino, a gdy sobie podpiją, wtedy gorsze. [A] ty dobre wino zachowałeś aż do tej pory. ¹¹Taki początek cudów uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej i objawił swoją chwałę, i uwierzyli w niego jego uczniowie.

Gesù purifica il tempio

¹²Potem on, jego matka, jego bracia i jego uczniowie poszli do Kafarnaum i mieszkali tam kilka dni. ¹³A ponieważ zbliżała się Pascha żydowska, Jezus poszedł do Jerozolimy. ¹⁴I zastał w świątyni sprzedających woły, owce i gołębie oraz tych, którzy siedzieli i wymieniali pieniądze.

¹⁵A zrobiwszy bicz z powrozków, wypędził wszystkich ze świątyni, także owce i woły, rozsypał pieniądze wymieniających i poprzewracał stoły. ¹⁶A do sprzedających gołębie powiedział: Wynieście to stąd, a nie róbcie z domu mego Ojca domu kupieckiego. ¹⁷I przypomnieli sobie jego uczniowie, że jest napisane: Gorliwość o twój dom zżarła mnie.

¹⁸Wtedy Żydzi zapytali: Jaki nam znak pokażesz, skoro to czynisz? ¹⁹Odpowiedział im Jezus: Zburzcie tę świątynię, a w trzy dni ją wzniosę. ²⁰Wtedy Żydzi powiedzieli: Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a ty ją w trzy dni wzniesiesz?

²¹Ale on mówił o świątyni swego ciała. ²²Gdy więc zmartwychwstał, jego uczniowie przypomnieli sobie, że im to powiedział, i uwierzyli Pismu i słowu, które wypowiedział Jezus. ²³A gdy był w Jerozolimie podczas Paschy w święto, wielu uwierzyło w jego imię, widząc cuda, które czynił.

²⁴Ale Jezus nie powierzał im samego siebie, bo on znał wszystkich; ²⁵I nie potrzebował, aby [mu] ktoś dawał świadectwo o człowieku. On bowiem wiedział, co było w człowieku.