Giobbe 36

Dio è potente e insegna

Elihu mówił jeszcze: ²Poczekaj trochę, a pouczę cię, bo jeszcze przemówię za Boga. ³Z daleka przyniosę swą wiedzę i uznam sprawiedliwość mego Stwórcy.

⁴Bo naprawdę moje słowa nie [są] kłamstwem, a [człowiek] z doskonałą wiedzą [stoi] przed tobą. ⁵Oto Bóg [jest] potężny, a nie gardzi [nikim]. On jest potężny w sile serca. ⁶Nie pozostawia niegodziwych przy życiu, a ubogim przyznaje prawa.

⁷Nie odwraca swoich oczu od sprawiedliwego, ale sadza ich na wieki z królami na tronie – i są wywyższeni. ⁸A jeśli są związani okowami albo spętani powrozami utrapienia; ⁹Wtedy oznajmia im ich czyny i przestępstwa – to, że się wzmogły.

¹⁰Otwiera im ucho, aby [przyjęli] karę, i każe im odwrócić się od nieprawości. ¹¹Jeśli będą posłuszni i będą [mu] służyć, dopełnią swoich dni w dobrobycie, a swoich lat w rozkoszach. ¹²Ale jeśli nie usłuchają, zginą od miecza, umrą bez poznania.

¹³Lecz [ludzie] obłudnego serca gromadzą gniew, nie wołają, kiedy ich wiąże. ¹⁴Umierają w młodości, swoje życie spędzają wśród rozpustników. ¹⁵Wyrywa ubogiego z utrapienia i otwiera ich uszy w ucisku.

¹⁶Również ciebie wyrwałby z ciasnego miejsca na [miejsce] przestronne, gdzie nie ma ucisku, a [zastawiłby] twój stół pełnią tłuszczu. ¹⁷Ale ty zasłużyłeś na sąd niegodziwego, [dlatego] prawo i sąd będą cię trzymać. ¹⁸Gniew [wisi], więc uważaj, by nie poraził cię karą, gdyż nie wybawił cię żaden okup.

¹⁹Czy będzie zważał na twoje bogactwa? [Nie], ani [na] złoto, ani [na] jakiekolwiek siły [lub] potęgi. ²⁰Nie tęsknij za nocą, kiedy ludzie są porwani ze swojego miejsca. ²¹Strzeż się, abyś nie zważał na nieprawość; gdyż wybrałeś to sobie zamiast utrapienia.

²²Oto Bóg jest najwyższy w swojej potędze, któż może tak nauczyć jak on? ²³Kto mu wytyczył jego drogę? Albo kto mu powie: Popełniłeś nieprawość? ²⁴Pamiętaj, abyś wysławiał jego dzieło, któremu przypatrują się ludzie.

²⁵Wszyscy ludzie je widzą, człowiek przypatruje się nim z daleka. ²⁶Oto Bóg [jest] wielki, a poznać [go] nie możemy, a liczba jego lat jest niezbadana. ²⁷On wyciąga bowiem krople wód, które padają z pary [jako] deszcz; ²⁸Który spuszczają chmury i [który] obficie spływa na ludzi.

²⁹(A kto zrozumie rozmieszczenie chmur i grzmot jego namiotu? ³⁰Oto rozciąga nad nim swoją światłość i okrywa głębiny morskie. ³¹Przez te rzeczy bowiem sądzi narody i daje pokarm w obfitości.

³²Chmurami okrywa światłość i rozkazuje [jej ukrywać] się za wyznaczoną [chmurą]). ³³Grzmot daje o nim znać, a także bydło – o parze unoszącej się w górę.