Esodo 1

Israele si moltiplica in Egitto

Oto imiona synów Izraela, którzy przybyli z Jakubem do Egiptu; każdy przybył ze swoją rodziną: ²Ruben, Symeon, Lewi i Juda; ³Issachar, Zebulon i Beniamin; ⁴Dan, Neftali, Gad i Aszer.

⁵A wszystkich dusz, które wyszły z bioder Jakuba, było siedemdziesiąt. Józef zaś [już] był w Egipcie. ⁶Potem umarli Józef, wszyscy jego bracia i całe to pokolenie. ⁷A synowie Izraela byli płodni, rozrodzili się, rozmnożyli i bardzo umacniali, a ziemia była ich pełna.

Un re che non conobbe Giuseppe

⁸Wówczas nastał nad Egiptem nowy król, który nie znał Józefa. ⁹I powiedział do swego ludu: Oto lud synów Izraela stał się liczniejszy i potężniejszy od nas. ¹⁰Postąpmy więc z nimi mądrze, by się nie rozmnożyli, bo gdyby przyszła wojna, mogliby przyłączyć się do naszych wrogów i walczyć przeciwko nam, i opuścić ziemię.

¹¹Ustanowiono więc nad nimi nadzorców, aby ich gnębili ciężarami. I [lud Izraela] zbudował dla faraona miasta na składy: Pitom i Ramzes. ¹²Ale im bardziej ich gnębili, tym bardziej się rozmnażali i rośli, tak że zatrwożyli się z powodu synów Izraela. ¹³I Egipcjanie zmuszali synów Izraela do ciężkiej pracy.

¹⁴I uprzykrzali [im] życie uciążliwą pracą przy glinie i przy cegłach, i przy każdej robocie na polu. Do wszelkiej pracy zmuszali ich bez litości. ¹⁵I król Egiptu rozkazał hebrajskim położnym, z których jedna miała na imię Szifra, a druga Pua; ¹⁶Powiedział: Gdy będziecie przy porodach hebrajskich [kobiet] i zobaczycie, że urodził się syn, zabijcie go, a jeśli córka, niech zostanie przy życiu.

¹⁷Lecz położne bały się Boga i nie robiły tak, jak im rozkazał król Egiptu, ale pozostawiały chłopców przy życiu. ¹⁸Wtedy król Egiptu wezwał położne i powiedział do nich: Dlaczego tak postąpiłyście, że pozostawiłyście chłopców przy życiu? ¹⁹Położne odpowiedziały faraonowi: Hebrajskie kobiety nie [są] takie jak egipskie [kobiety]. Są bowiem żywotne, rodzą wcześniej, zanim przyjdzie do nich położna.

²⁰I Bóg dobrze czynił tym położnym, a lud się mnożył i bardzo się wzmocnił. ²¹A ponieważ położne bały się Boga, zbudował im domy. ²²Wtedy faraon rozkazał całemu swemu ludowi: Każdego syna, który się urodzi, wrzućcie do rzeki, a każdą córkę pozostawcie przy życiu.