Psalms 57

My heart is steadfast

Przewodnikowi chóru. Al taszchet. Miktam Dawida, kiedy uciekał przed Saulem do jaskini. Zmiłuj się nade mną, Boże, zmiłuj się nade mną, bo moja dusza ufa tobie; w cieniu twoich skrzydeł będę się chronił, aż przeminie nieszczęście. ²Będę wołał do Boga Najwyższego, do Boga, który doprowadzi moją sprawę do końca. ³On ześle [pomoc] z nieba i wybawi mnie [od] urągania tego, który chce mnie pochłonąć. Sela. Ześle mi Bóg swoje miłosierdzie i prawdę.

⁴Moja dusza przebywa wśród lwów; leżę [wśród] płonących, [wśród] synów ludzkich, których zęby [są] jak włócznie i strzały, a język jak miecz ostry. ⁵Bądź wywyższony, Boże, ponad niebiosa, [a] twoja chwała ponad całą ziemię. ⁶Zastawili sidła na moje kroki, zgnębili moją duszę, wykopali przede mną dół, ale sami do niego wpadli. Sela.

⁷Gotowe [jest] moje serce, Boże, gotowe [jest] moje serce; będę śpiewał i oddawał chwałę. ⁸Obudź się, moja chwało, obudź się, cytro i harfo; ja się zbudzę o świcie. ⁹Będę cię wysławiał wśród ludu, Panie, będę ci śpiewał wśród narodów.

¹⁰Bo wielkie jest twoje miłosierdzie, aż do niebios, i aż pod obłoki twoja prawda. ¹¹Bądź wywyższony ponad niebiosa, Boże, a ponad całą ziemię twoja chwała.