Psalms 105

Remember the wonders he has done

Wysławiajcie PANA, wzywajcie jego imienia, opowiadajcie jego dzieła wśród narodów. ²Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich jego cudach. ³Chlubcie się jego świętym imieniem, niech się weseli serce szukających PANA.

⁴Szukajcie PANA i jego mocy, szukajcie zawsze jego oblicza. ⁵Przypominajcie sobie dzieła, które czynił; jego cuda i wyroki jego ust. ⁶[Wy], potomkowie Abrahama, jego słudzy; [wy], synowie Jakuba, jego wybrańcy!

⁷On jest PANEM, naszym Bogiem, jego sądy po całej ziemi. ⁸Pamięta wiecznie o swoim przymierzu; o słowie, które nakazał po tysiąc pokoleń; ⁹[O przymierzu], które zawarł z Abrahamem, i o przysiędze złożonej Izaakowi.

¹⁰Ustanowił je jako prawo dla Jakuba, dla Izraela jako wieczne przymierze; ¹¹Mówiąc: Tobie dam ziemię Kanaan jako dział waszego dziedzictwa; ¹²Kiedy ich było niewielu, nieliczni i obcy w niej.

¹³I wędrowali od narodu do narodu, z [jednego] królestwa do innego ludu; ¹⁴Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, nawet karcił królów z ich powodu, [mówiąc]: ¹⁵Nie dotykajcie moich pomazańców, a moim prorokom nie czyńcie [nic] złego.

¹⁶Potem przywołał głód na ziemię i zniszczył cały zapas chleba. ¹⁷Posłał przed nimi męża, Józefa, który został sprzedany jako niewolnik; ¹⁸Którego nogi ranili pętami, a w żelazo zakuto jego ciało; ¹⁹Aż do [tego] czasu, gdy jego słowo się spełniło, słowo PANA doświadczało go.

²⁰Posłał król i kazał go uwolnić, władca narodu wypuścił go na wolność. ²¹Ustanowił go panem swego domu i władcą wszystkich swoich posiadłości; ²²Aby rządził jego dostojnikami według swego uznania i jego starszych nauczał mądrości.

²³Potem Izrael wszedł do Egiptu, a Jakub był gościem w ziemi Chama; ²⁴Gdzie [Bóg] bardzo rozmnożył swój lud i uczynił go potężniejszym od jego wrogów. ²⁵Odmienił ich serca, żeby znienawidzili jego lud i postępowali przebiegle wobec jego sług.

²⁶Posłał Mojżesza, swego sługę, i Aarona, którego wybrał; ²⁷Pokazali im jego znaki i cuda w ziemi Chama. ²⁸Zesłał ciemności i nastał mrok, i nie buntowali się przeciw jego słowu.

²⁹Zamienił ich wody w krew i pozabijał ich ryby. ³⁰Ich ziemia wydała mnóstwo żab, [były] nawet w komnatach królewskich. ³¹Rozkazał i zjawiły się rozmaite muchy i wszy w całym ich kraju.

³²Zesłał grad zamiast deszczu, ogień płonący na ich ziemię. ³³Zniszczył ich winnice i figowce i połamał drzewa w ich kraju. ³⁴Rozkazał i zjawiła się szarańcza, niezliczone mnóstwo larw; ³⁵I pożarły całą zieleń w ich kraju, i zjadły płody ich ziemi.

³⁶Zabił też wszystko, co pierworodne w ich ziemi, pierwociny wszelkiej ich siły. ³⁷Wyprowadził ich ze srebrem i złotem i nie było słabego wśród ich plemion. ³⁸Egipt się radował, gdy wychodzili, bo ogarnął go strach przed nimi.

³⁹Rozpostarł obłok jak osłonę, a ogień, by świecił w nocy. ⁴⁰Na [ich] żądanie zesłał przepiórki i nasycił ich chlebem z nieba. ⁴¹Otworzył skałę i trysnęły wody, popłynęły po suchych miejscach [jak] rzeka; ⁴²Pamiętał bowiem o swoim świętym słowie i o Abrahamie, swym słudze.

⁴³Wyprowadził swój lud wśród wesela, swoich wybranych wśród radości. ⁴⁴I dał im ziemię pogan, i zawładnęli dorobkiem narodów; ⁴⁵Aby zachowywali jego nakazy i przestrzegali jego praw. Alleluja.