Luke 20

The question about authority

A pewnego [dnia], gdy nauczał ludzi w świątyni i głosił ewangelię, nadeszli naczelni kapłani i uczeni w Piśmie wraz ze starszymi; ²I zapytali go: Powiedz nam, jakim prawem to czynisz? Albo kim jest [ten], kto dał ci tę władzę? ³A on im odpowiedział: I ja was spytam o jedną rzecz. Powiedzcie mi: ⁴Chrzest Jana pochodził z nieba czy od ludzi?

⁵A oni zastanawiali się między sobą i mówili: Jeśli powiemy, że z nieba, zapyta: Czemu więc mu nie uwierzyliście? ⁶Jeśli zaś powiemy, że od ludzi, wszyscy nas ukamienują, bo są przekonani, że Jan był prorokiem. ⁷I odpowiedzieli, że nie wiedzą, skąd [pochodził].

⁸Wtedy Jezus im powiedział: To i ja wam nie powiem, jakim prawem to czynię.

The wicked tenants

⁹I zaczął mówić do ludzi taką przypowieść: Pewien człowiek założył winnicę, wydzierżawił ją rolnikom i wyjechał na dłuższy czas. ¹⁰A [we właściwym] czasie posłał sługę do rolników, aby mu dali [część] plonów winnicy. Lecz oni go pobili i odesłali z niczym. ¹¹Ponownie posłał innego sługę, ale oni i tego pobili, znieważyli i odesłali z niczym.

¹²Posłał jeszcze trzeciego, a oni również jego poranili i wyrzucili. ¹³Wtedy pan winnicy powiedział: Co [mam] zrobić? Poślę mego umiłowanego syna, może go uszanują, gdy go zobaczą. ¹⁴Lecz gdy rolnicy go zobaczyli, naradzali się między sobą i mówili: To jest dziedzic. Chodźmy, zabijmy go, a dziedzictwo będzie nasze.

¹⁵I wyrzuciwszy go z winnicy, zabili. Cóż więc zrobi z nimi pan winnicy? ¹⁶Przyjdzie i wytraci tych rolników, a winnicę odda innym. Gdy oni to usłyszeli, powiedzieli: Nie daj Boże! ¹⁷Lecz on spojrzał na nich i zapytał: Cóż więc znaczy to, co jest napisane: Kamień, który odrzucili budujący, stał się kamieniem węgielnym?

¹⁸Każdy, kto upadnie na ten kamień, roztrzaska się, a na kogo on upadnie, zmiażdży go.

Give to Caesar what is Caesar's

¹⁹W tej właśnie godzinie naczelni kapłani i uczeni w Piśmie starali się dostać go w swoje ręce, ale bali się ludu. Zrozumieli bowiem, że przeciwko nim powiedział tę przypowieść. ²⁰Obserwowali go więc i posłali szpiegów, którzy udawali sprawiedliwych, aby go złapać za słowo, a potem wydać władzy i mocy namiestnika. ²¹I zapytali go: Nauczycielu, wiemy, że dobrze mówisz i uczysz, i nie masz względu na osobę, lecz drogi Bożej w prawdzie nauczasz.

²²Czy wolno nam płacić podatek cesarzowi, czy nie? ²³Ale on, przejrzawszy ich podstęp, powiedział do nich: Czemu wystawiacie mnie na próbę? ²⁴Pokażcie mi grosz. Czyj nosi wizerunek i napis? I odpowiedzieli: Cesarza.

²⁵Wtedy on im powiedział: Oddajcie więc cesarzowi to, co należy do cesarza, a Bogu to, co należy do Boga. ²⁶I nie mogli [go] złapać za słowo w obecności ludu. Zdziwieni jego odpowiedzią, zamilkli.

The question about the resurrection

²⁷Wówczas przyszli niektórzy z saduceuszy, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania, i pytali go: ²⁸Nauczycielu, Mojżesz nam napisał: Jeśli czyjś brat umrze, mając żonę, a umrze bezdzietnie, to jego brat ma pojąć jego żonę i wzbudzić potomstwo swemu bratu. ²⁹Było więc siedmiu braci, z których pierwszy ożenił się i umarł bezdzietnie.

³⁰I ożenił się z nią drugi, lecz i ten umarł bezdzietnie. ³¹Potem ożenił się z nią także trzeci, podobnie aż do siódmego, a nie zostawiwszy dzieci, poumierali. ³²W końcu umarła też ta kobieta.

³³Żoną którego z nich będzie więc przy zmartwychwstaniu? Siedmiu bowiem miało ją za żonę. ³⁴Wtedy Jezus im odpowiedział: Dzieci tego świata żenią się i za mąż wychodzą. ³⁵Lecz ci, którzy są [uznani za] godnych dostąpienia tamtego świata i powstania z martwych, ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić.

³⁶Nie mogą bowiem więcej umrzeć, bo są równi aniołom i będąc dziećmi zmartwychwstania, są dziećmi Bożymi. ³⁷A że umarli zmartwychwstaną, to i Mojżesz pokazał przy krzaku, gdy nazywa Pana Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba. ³⁸Bóg przecież nie jest [Bogiem] umarłych, lecz żywych, bo dla niego wszyscy żyją.

³⁹Wtedy niektórzy z uczonych w Piśmie odezwali się: Nauczycielu, dobrze powiedziałeś. ⁴⁰I nie śmieli go już o nic pytać.

Whose son is the Christ

⁴¹On zaś powiedział do nich: Jak [to jest], że mówią, iż Chrystus jest synem Dawida? ⁴²A sam Dawid mówi w Księdze Psalmów: Powiedział Pan memu Panu: Siądź po mojej prawicy; ⁴³Aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy.

⁴⁴Jeśli więc Dawid nazywa go Panem, to jakże [może] być jego synem?

Beware of the scribes

⁴⁵A gdy wszyscy ludzie słuchali, powiedział do swoich uczniów: ⁴⁶Strzeżcie się uczonych w Piśmie, którzy lubią chodzić w długich szatach, kochają pozdrowienia na rynkach, pierwsze krzesła w synagogach i pierwsze miejsca na ucztach. ⁴⁷Pożerają oni domy wdów i dla pozoru odprawiają długie modlitwy. Ci otrzymają surowszy wyrok.