2 Samuel 22

The song of deliverance

Nagkanta si David sa Ginoo sang ginluwas siya sang Ginoo sa kamot sang iya mga kaaway kag kay Saul. ²Amo ini ang iya kanta: “Ikaw, Ginoo, ang akon [palalipdan nga] bato, ang akon mabakod nga palanaguan kag manughilway. Bilang [palalipdan nga] bato, makapanago ako sa imo. Ikaw ang akon taming kag gamhanan nga manluluwas. Ikaw ang akon dalangpan kag palanaguan. Ikaw ang nagaluwas sa akon sa mapintas nga mga tawo. ³Dalayawon ka, Ginoo, kay kon magpangayo ako sang bulig sa imo ginaluwas mo ako sa akon mga kaaway.

⁴Ang kamatayon daw pareho sa balod nga nagpalibot sa akon. Ang kalaglagan daw pareho sa mabaskog nga baha nga naglapaw sa akon. ⁵Ang kamatayon daw pareho man sa lubid nga nagburambod sa akon kag pareho sa siod sa akon alagyan. ⁶Sa akon kalisod nagpanawag ako sa imo, Ginoo. Nagpangayo ako sang bulig sa imo nga akon Dios, kag ginpamatian mo ang akon pangamuyo sa imo templo.

⁷“Dayon naglinog, kag pati ang mga pundasyon sang langit nag-uyog, tungod kay nangakig ka, Ginoo. ⁸Nagguwa ang aso sa imo ilong, kag sa imo baba nagguwa ang makahalalit nga kalayo kag nagadabadaba nga mga baga. ⁹Ginbuksan mo ang langit [pareho sang pagbukas sang kurtina] kag nagpanaog ka nga nagatungtong sa madamol nga gal-om.

¹⁰Nagsakay ka sa kerubin, kag madasig ini nga naglupad samtang ginapalid sang hangin. ¹¹Ginhimo mo ang kadulom nga tabon sa imo palibot. Nagpanago ka sa madamol nga gal-om. ¹²Nagpangilat sa imo atubangan kag may nagadabadaba nga mga baga.

¹³Ang tingog mo Ginoo, nga Labing Mataas nga Dios, nagdaguob sa langit. ¹⁴Ginpana mo sang kilat ang imo mga kaaway kag nagpalalagyo sila nga nagasalasala. ¹⁵Sa imo nga pagsabdong kag puwerte nga kaakig [nagakahubas] ang dagat [kag] makita ang duta sa idalom sini, kag makita man ang pundasyon sang kalibutan.

¹⁶Halin sa langit gindawat mo ako kag ginkuha sa madalom nga tubig. ¹⁷Ginluwas mo ako sa akon gamhanan nga mga kaaway nga indi ko masarangan. ¹⁸Ginsalakay nila ako sang nalisdan ako, pero gin-apinan mo ako, Ginoo.

¹⁹Gindala mo ako sa lugar nga wala sing katalagman; ginluwas mo ako kay nalipay ka sa akon. ²⁰Ginapakamaayo mo ako tungod nga matarong ang akon kabuhi kag wala ako sing may nahimo nga sala. ²¹Kay ginasunod ko ang imo mga pamaagi kag wala ako nagbiya sa imo.

²²Ginatuman ko ang tanan mo nga sugo kag wala ko ginalapas ang imo mga pagsulundan. ²³Nakahibalo ka nga wala sing kasawayan ang akon kabuhi kag ginalikawan ko nga makasala. ²⁴Ginapakamaayo mo ako tungod nga nakita mo nga matarong ang akon kabuhi kag wala ako sing may nahimo nga sala.

²⁵Matutom ka sa mga matutom sa imo, kag maayo sa mga tawo nga maayo man. ²⁶Sinsero ka sa mga sinsero sa imo, kag maayo ka magpadihot sa mga malain. ²⁷Huo, ginaluwas mo ang mga mapainubuson, pero ginapaubos mo ang mga matinaas-taason.

²⁸“Ginoo, ikaw ang akon kasanag. Sa kadulom ikaw ang akon suga. ²⁹Sa imo bulig masarangan ko nga salakayon ang panong sang mga soldado kag masarangan ko nga sakaon ang pader [nga nagapalibot sa siyudad]. ³⁰Ang imo pamaagi, O Dios, wala sing sala. Ang imo pulong masaligan gid. Pareho ka sa taming sa tanan nga nagapangayo sang proteksyon sa imo.

³¹Ikaw lang, Ginoo, amo ang Dios; ikaw lang ang amon [palalipdan nga] bato. ³²Ikaw ang nagahatag sa akon sang kusog kag ang nagabantay sa akon dalanon. ³³Ginapabaskog mo ang akon tiil pareho sa tiil sang usa, para maagwanta ko ang pagtaklad sa mataas nga mga lugar.

³⁴Ginahanas mo ako sa pagpakig-away, pareho abi sa pagbinat sa mabakod nga pana. ³⁵Ginaprotektaran mo ako pareho sa taming. Paagi sa imo bulig nangin bantog ako. ³⁶Ginahatagan mo ako sang matawhay nga alagyan, gani wala nagakasandad ang akon mga tiil.

³⁷Ginlagas ko ang akon mga kaaway kag napierdi ko sila. Kag wala gid ako magbalik hasta nga nalaglag ko sila. ³⁸Ginlaglag ko gid sila kag natumba sila sa akon tiilan kag indi na sila makabangon pa. ³⁹Ginhatagan mo ako sang kusog sa pagpakig-away kag ginpadaog sa akon mga kaaway.

⁴⁰Ginpatal-as mo ang akon mga kaaway kag ginlaglag ko sila. ⁴¹Nagpangayo sila sang bulig, pero wala sing may nagluwas sa ila. [Nagpanawag sila] sa imo, pero wala mo sila ginsabat. ⁴²Gindugmok ko sila hasta nga daw pareho na lang sila sa yab-ok. Gintasak-tasak ko sila nga daw sa lunang sa dalan.

⁴³Ginluwas mo ako sa akon rebelde nga katawhan. Ginhimo mo ako nga pangulo sang mga nasyon. Ang mga taga-iban nga lugar nagaalagad sa akon. ⁴⁴Nagaluhod sila sa akon sa kahadlok kag nagatuman dayon sang akon mando. ⁴⁵Nadulaan sila sang kaisog, gani nagaguwa sila sa ila mga palanaguan nga nagakurog sa kahadlok.

⁴⁶Buhi ka, Ginoo! Dalayawon ka nga akon [palalipdan nga] bato. Ginapakataas ko ikaw tungod nga ikaw ang Dios nga akon manluluwas. ⁴⁷Ginabalusan mo ang akon mga kaaway, kag ginapasakop mo ang mga nasyon sa akon. ⁴⁸Ginaluwas mo ako sa akon mapintas nga mga kaaway, kag ginapadaog mo ako sa ila.

⁴⁹Gani padunggan ko ikaw sa mga nasyon, O Ginoo. Kantahan ko ikaw sang mga pagdayaw. ⁵⁰Ginahatagan mo sang dalagko nga mga kadalag-an ang imo pinili nga hari. Ginahigugma mo si David kag ang iya mga kaliwat hasta san-o.”