Sprüche 9

Die Weisheit deckt ihren Tisch

Mądrość zbudowała sobie dom [i] wyciosała siedem słupów; ²Zabiła swoje bydło, zmieszała wino i zastawiła stół; ³Rozesłała swoje służące, woła na szczytach najwyższych miejsc miasta: ⁴Ktokolwiek jest prostym, niech wstąpi; [a] do nierozumnego mówi: ⁵Chodźcie, jedzcie mój chleb i pijcie wino, które zmieszałam.

⁶Porzućcie głupotę, a będziecie żyli, i chodźcie drogą roztropności. ⁷Kto upomina szydercę, ściąga na siebie hańbę, a kto strofuje niegodziwego, ten się plami. ⁸Nie strofuj szydercy, aby cię nie znienawidził; strofuj mądrego, a będzie cię miłował.

⁹Upomnij mądrego, a będzie mądrzejszy; poucz sprawiedliwego, a pomnoży swą wiedzę. ¹⁰Początkiem mądrości [jest] bojaźń PANA, a wiedza o tym, co święte, to rozum. ¹¹Bo dzięki mnie rozmnożą się twoje dni i przedłużą się lata [twojego] życia.

¹²Jeśli będziesz mądry, tobie samemu będzie [służyła] twoja mądrość; a jeśli szydercą, sam poniesiesz szkodę.

Auch die Torheit ruft

¹³Głupia kobieta [jest] wrzaskliwa, prosta i nic nie rozumie; ¹⁴Siedzi u drzwi swego domu, na krześle, na wysokich miejscach w mieście; ¹⁵Aby wołać na przechodzących, którzy idą prosto swoimi ścieżkami: ¹⁶Ktokolwiek jest prosty, niech wstąpi; a do nierozumnego mówi: ¹⁷Kradzione wody są słodkie, a chleb jedzony pokątnie smaczny.

¹⁸Ale [on] nie wie, że tam są umarli, że jej zaproszeni [są] w głębinach piekła.