Psalmen 95

Kommt, lasst uns anbeten und niederfallen

¹بیایید خداوند را بسراییم و صخره نجات خود را آواز شادمانی دهیم! ²به حضور او با حمد نزدیک بشویم! و با مزامیر او راآواز شادمانی دهیم! ³زیرا که یهوه، خدای بزرگ است، ⁴و پادشاه عظیم بر جمیع خدایان. نشیبهای زمین در دست وی است و فرازهای کوهها از آن او.

⁵دریا از آن اوست، او آن رابساخت؛ و دستهای وی خشکی را مصور نمود. ⁶بیایید عبادت و سجده نماییم و به حضورآفریننده خود خداوند زانو زنیم! ⁷زیرا که اوخدای ما است! و ما قوم مرتع و گله دست اومی باشیم! امروز کاش آواز او را می‌شنیدید!

⁸دل خود را سخت مسازید، مثل مریبا، مانند یوم مسا در صحرا. ⁹چون اجداد شما مرا آزمودند وتجربه کردند و اعمال مرا دیدند. ¹⁰چهل سال ازآن قوم محزون بودم و گفتم: «قوم گمراه دل هستند که طرق مرا نشناختند.

¹¹پس در غضب خود قسم خوردم، که به آرامی من داخل نخواهند شد.»