Hiob 36

Gott ist mächtig und lehrt

І працягваў Элігу, і сказаў: ²«Пачакай мяне трохі, і я пакажу табе, што маю яшчэ словы пра Бога. ³Пачну здалёк навучаньне маё, і Творцу майму аддам праведнасьць.

⁴Бо праўдзівыя і без падману словы мае, і з табою я дасканалы ў веданьні. ⁵Вось, Бог магутны і не адкідае нікога, Ён магутны моцай сэрца. ⁶Ён не дае жыць бязбожніку, але дае суд убогаму.

⁷Не адварочвае Ён ад праведных вачэй Сваіх, але саджае іх з валадарамі на пасадзе назаўжды, і яны ўзвышаюцца. ⁸І калі яны закаваныя ў кайданы і зьвязаныя путамі гора, ⁹Ён паказвае ім учынкі іхнія і злачынствы іхнія, што яны памножыліся.

¹⁰І Ён адкрывае вуха іхняе, каб навучыць іх, і гаворыць ім, каб адвярнуліся ад ліхоты. ¹¹Калі паслухаюцца і будуць служыць Яму, яны пражывуць дні свае ў дабрабыце і гады свае — у прыемнасьці. ¹²А калі не паслухаюцца, тады загінуць ад дзіды і памруць з нястачы веданьня.

¹³Крывадушнікі склада­юць гнеў у сэрцы сваім і ня клічуць [Бога], калі Ён закоўвае іх [у кайданы]. ¹⁴У марнасьці памірае душа іхняя і жыцьцё іхняе між распусьнікамі. ¹⁵Ён ратуе ўбогага з уціску ягонага і адкрывае вуха ягонае ў трывозе.

¹⁶Таксама цябе Ён выбавіць з цясноты на прастору, дзе няма ўціску, і будзе поўнае тлушчу ўсё на стале тваім. ¹⁷Але ты поўны меркаваньняў бязбожных, і чакаюць цябе суд і вырак. ¹⁸Няхай не зьвядзе цябе гнеў, і вялікі выкуп няхай ня скрывіць [шляхоў] тваіх.

¹⁹Ці ў няшчасьці крык твой дапаможа або намаганьні сілы тваёй? ²⁰Не жадай тае ночы, калі народы паднімаюцца з месцаў сваіх. ²¹Сьцеражыся, каб не зьвярнуўся да злачынства, бо праз яго ты спазнаеш гора.

²²Вось, Бог узьвялічаны ў моцы Сваёй. Які настаўнік падобны да Яго? ²³Хто можа вызначыць шляхі Ягоныя? І хто можа сказаць Яму: “Ты ўчыніў зло”? ²⁴Памятай, каб услаўляць учынкі Ягоныя, пра якія сьпяваюць людзі.

²⁵Усе людзі бачаць гэта, кожны прыглядаецца здалёк. ²⁶Вось, Бог вялікі і перавышае веданьне нашае; лік гадоў Ягоных — неаблічальны. ²⁷Ён зьбірае кроплі вады, і падаюць яны дажджом з хмары Ягонай.

²⁸Яны цякуць з хмараў і выліваюцца на многіх людзей. ²⁹Хто можа разумець разьлегласьць аблокаў і грымоты намёту Ягонага? ³⁰Вось, Ён расьцягнуў вакол Сябе сьвятло Сваё і закрывае глыбіні мора.

³¹Адтуль Ён судзіць народы, і шчодра корміць іх. ³²У руках Сваіх Ён трымае маланку і загадвае ёй, куды цэліць. ³³Грукат ейны паведамляе пра яе, нават статкі адчуваюць прыход яе.