Hiob 21

Warum gedeihen die Gottlosen

І адказаў Ёў, і сказаў: ²«Паслухайце ўважліва словы мае, і няхай будуць яны на пацяшэньне вашае. ³Дазвольце, і я буду казаць, а пасьля словаў маіх сьмейцеся сабе.

⁴Ці ж я гавару супраць чалавека, і ці ж няслушна маю быць нецярплівы? ⁵Паглядзіце на мяне і аслупянейце, і ўдарце рукою ў вусны свае. ⁶Калі я ўзгадваю гэта, я палохаюся, і дрыжаньне калоціць цела маё.

⁷Чаму жывуць бязбожнікі, дажываюць да старасьці, і багацеюць? ⁸Насеньне іхняе моцнае ў іх, і ўнукі іхнія гадуюцца на вачах іхніх. ⁹Дамы ў іх забясьпечаныя ад страху, і няма кары Божай над імі.

¹⁰Бугай у іх заўсёды плодны і не зьнемагае, і карова целіцца, і не скідае [цяляці]. ¹¹Дзеці іхнія, як статак, выходзяць, і малыя іхнія гуляюць вакол іх. ¹²Яны сьпяваюць пад бубны і гусьлі і весяляцца пры гуках жалейкі, ¹³і праводзяць у радасьці дні свае, і спакойна зыходзяць у адхлань.

¹⁴Яны кажуць Богу: “Адыйдзіся ад нас! Ня хочам ведаць шляхоў Тваіх. ¹⁵Хто такі Усемагутны, каб служыць Яму, і што Ён нам дапаможа, калі будзем маліць Яго?” ¹⁶Маюць яны ў руках сваіх дабрабыт, хоць думкі іхнія далёка ад Яго.

¹⁷Як часта тухне лямпа бязбожнікаў і нахлынае на іх загуба? Ці [часта] ў гневе [Божым] прыходзяць на іх пакуты? ¹⁸Ці яны падобныя да мякіны на ветры і да попелу гарачага, які вецер разносіць? ¹⁹[Скажаш:] “Бог захоўвае для дзяцей ягоных кару Сваю”. Няхай аднагародзіць Ён яму, каб ён ведаў.

²⁰Няхай убачаць вочы ягоныя загубу яго, і няхай нап’ецца ён гневу Усемагутнага. ²¹Бо які будзе клопат яму пра дом ягоны, калі лік месяцаў ягоных спыніцца? ²²Ці ж можа хто вучыць веданьню Бога? А Ён судзіць найвышэйшых.

²³Адзін памірае ў сіле і здаровы, багаты і ў супакоі. ²⁴Начыньні ягоныя поўныя малака, і косткі ягоныя напоўнены сьвежым шпікам. ²⁵А іншы памірае ў горычы душы і ня цешыўся дабром.

²⁶Аднак разам будуць яны спаць у парахне, і абодвух апануюць чэрві. ²⁷Вось, я ведаю думкі вашыя і намеры вашыя, каб нашкодзіць. ²⁸Бо вы кажаце: “Дзе дом шляхетнага, а дзе намёт бязбожніка?” ²⁹Ці вы не пыталіся некага з падарожнікаў і словаў іхніх вы не зразумелі, ³⁰што ліхотнік захаваны ў дзень загубы і збаўлены ў дзень гневу?

³¹Хто будзе дакараць яго за шляхі ягоныя? І за тое, што ён зрабіў, хто аднагародзіць яму? ³²Яго прынясуць да магілы, і пра дамавіну ягоную задбаюць. ³³Салодкімі яму будуць груды зямлі, бо за ім ідуць усе людзі, і перад ім — безьліч.

³⁴Дык чаму ж вы надарма пацяшаеце, калі ў адказе вашым адзін падман?»