Psalms 88

A prayer from the darkness

Сьпеў. Псальм сыноў Караха. Кіраўніку хору: на лад сумны, суцішаны. Навучаньне Гэмана Эзрахі. ²ГОСПАДЗЕ, Божа збаўленьня майго! Удзень я крычу, і ўначы я перад Табою! ³Няхай прыйдзе перад аблічча Тваё малітва мая; прыхілі вуха Тваё да галашэньня майго.

⁴Бо перасычана ліхоцьцем душа мая, і жыцьцё маё дакранаецца да пекла. ⁵Я залічаны да тых, што зыходзяць у магілу; я стаўся, як чалавек, які сілы ня мае. ⁶Сярод памёршых, свабодны, падобны да забітых, што ляжаць у магіле, якіх Ты ўжо ня ўзгадваеш, і адсечаны яны ад рукі Тваёй.

⁷Ты кінуў мяне ў яму найглыбейшую, у месца цёмнае, у глыбіню. ⁸Націснула на мяне ярасьць Твая, і ўсімі хвалямі Тваімі прыціснуў Ты мяне. (Сэлях) ⁹Ты аддаліў ад мяне знаёмых маіх, Ты зрабіў мяне агідным для іх; я зьвязаны і выйсьці не магу.

¹⁰Самлела вока маё ад пакутаў; кожны дзень я клічу Цябе, ГОСПАДЗЕ, і выцягваю да Цябе рукі мае. ¹¹Ці Ты зробіш цуд для памёршых? Ці нябожчыкі паўстануць і будуць славіць Цябе? (Сэлях) ¹²Ці будзе абвешчана ў магіле міласэрнасьць Твая, і вернасьць Твая — у [месцы] загубы?

¹³Ці ў цемры даведаюцца пра цуды Твае, і пра праведнасьць Тваю — у зямлі забыцьця? ¹⁴Але я галашу да Цябе, ГОСПАДЗЕ, і раніцаю малітва мая сустракае Цябе. ¹⁵Дзеля чаго, ГОСПАДЗЕ, Ты пакінуў душу маю, хаваеш аблічча Тваё ад мяне?

¹⁶З маленства я прыгнечаны і паміраю; пераносячы жахі Твае, я зьнямогся. ¹⁷Нада мною прайшоў жар [гневу] Твайго, пагрозы Твае вынішчаюць мяне, ¹⁸атачаюць мяне, як вада, кожны дзень, абступаюць мяне разам.

¹⁹Ты аддаліў ад мяне тых, што любяць [мяне], і бліжніх, знаёмыя мае — у цемры.