Provérbios 16

O homem planeja, o Senhor responde

Да чалавека [належыць] меркаваньне сэрца, але ад ГОСПАДА адказ языка. ²Усе шляхі чалавека чыстыя ў вачах ягоных, але ГОСПАД узважвае душы. ³Ускладзі на ГОСПАДА ўсе справы свае, і ўсе намеры твае зьдзейсьняцца.

⁴Усё зрабіў ГОСПАД дзеля Сябе, і нават бязбожніка на дзень ліхі. ⁵Агіда для ГОСПАДА кожны пыхлівы сэрцам, можна паручыцца, ён не застанецца непакараным. ⁶Міласэрнасьцю і праўдай адкупляецца беззаконьне, і страх перад ГОСПАДАМ адводзіць ад зла.

⁷Калі ГОСПАДУ даспадобы шляхі чалавека, Ён нават ворагаў ягоных пагодзіць з ім. ⁸Лепш малое ў праведнасьці, чым багатыя прыбыткі ў беззаконьні. ⁹Сэрца чалавека абдумвае шлях свой, але ГОСПАД накіроўвае крокі ягоныя.

¹⁰Калі слова натхнёнае ў вуснах валадара, у судзе ня будзе падступным язык ягоны. ¹¹Вага і шалі справядлівыя — ад ГОСПАДА, і ўсе камяні ваговыя ў торбе — справа Ягоная. ¹²Агіда для валадара — учынкі бязбожныя, бо пасад умацоўваецца праведнасьцю.

¹³Падабаюцца валадару вусны праведныя, і таго, хто гаворыць праўдзіва, ён любіць. ¹⁴Гнеў валадара — весьнік сьмерці, але мудры чалавек улагодзіць яго. ¹⁵У сьвятле аблічча валадара — жыцьцё, і зычлівасьць ягоная — як воблака з позьнім дажджом.

¹⁶Нашмат лепш прыдбаць мудрасьць, чым золата, і лепей прыдбаць розум, чым срэбра. ¹⁷Шырокая дарога правых — адвярнуцца ад зла; хто пільнуе шлях свой, той захоўвае душу сваю. ¹⁸Перад загубай ідзе пыхлівасьць, і перад падзеньнем — дух ганарысты.

¹⁹Лепш скарацца духам з пакорнымі, чым дзяліць здабычу з пыхліўцамі. ²⁰Разважлівы ў слове знойдзе добрае, і той, хто спадзяецца на ГОСПАДА, — шчасьлівы. ²¹Мудрага сэрцам называюць разумным, і слодыч вуснаў павялічвае веды.

²²Розум — крыніца жыцьця для тых, хто мае яго, але настаўленьне неразумных — глупства. ²³Сэрца мудрага робіць разважлівымі вусны ягоныя і мове ягонай дадае ведаў. ²⁴Прыемныя словы — сотавы мёд, асалода для душы і лекі для цела.

²⁵Ёсьць шлях, які [падаецца] слушным перад абліччам чалавека, але ў канцы ягоным — шлях сьмерці. ²⁶Работнік цяжка працуе для сябе, бо рот ягоны прымушае яго. ²⁷Чалавек нягодны ліхоцьце рыхтуе, і ў вуснах ягоных нібы агонь палючы.

²⁸Чалавек падступны сее звадкі, і пляткар разьдзяляе сяброў. ²⁹Чалавек злачынны зводзіць бліжняга свайго і вядзе яго на шлях нядобры, ³⁰прыплюшчвае вочы свае, каб прыдумляць подступ, крывіць губы свае, робячы ліха.

³¹Сівізна — слаўная карона, на шляху праведнасьці знаходзяць яе. ³²Лепш павольны на гнеў, чым магутны, і той, які пануе над духам сваім, чым заваёўнік гораду. ³³Жэрабя кідаюць у заўлоньне, але ад ГОСПАДА ўсе суды яго.