Salmos 9

Louvarei de todo o coração

In finem, pro occultis filii. Psalmus David. ²[Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo; narrabo omnia mirabilia tua. ³Ltabor et exsultabo in te; psallam nomini tuo, Altissime.

⁴In convertendo inimicum meum retrorsum; infirmabuntur, et peribunt a facie tua. ⁵Quoniam fecisti judicium meum et causam meam; sedisti super thronum, qui judicas justitiam. ⁶Increpasti gentes, et periit impius: nomen eorum delesti in ternum, et in sculum sculi.

⁷Inimici defecerunt frame in finem, et civitates eorum destruxisti. Periit memoria eorum cum sonitu; ⁸et Dominus in ternum permanet. Paravit in judicio thronum suum, ⁹et ipse judicabit orbem terr in quitate: judicabit populos in justitia.

¹⁰Et factus est Dominus refugium pauperi; adjutor in opportunitatibus, in tribulatione. ¹¹Et sperent in te qui noverunt nomen tuum, quoniam non dereliquisti qurentes te, Domine. ¹²Psallite Domino qui habitat in Sion; annuntiate inter gentes studia ejus: ¹³quoniam requirens sanguinem eorum recordatus est; non est oblitus clamorem pauperum.

¹⁴Miserere mei, Domine: vide humilitatem meam de inimicis meis, ¹⁵qui exaltas me de portis mortis, ut annuntiem omnes laudationes tuas in portis fili Sion: ¹⁶exultabo in salutari tuo. Infix sunt gentes in interitu quem fecerunt; in laqueo isto quem absconderunt comprehensus est pes eorum.

¹⁷Cognoscetur Dominus judicia faciens; in operibus manuum suarum comprehensus est peccator. ¹⁸Convertantur peccatores in infernum, omnes gentes qu obliviscuntur Deum. ¹⁹Quoniam non in finem oblivio erit pauperis; patientia pauperum non peribit in finem.

²⁰Exsurge, Domine; non confortetur homo: judicentur gentes in conspectu tuo. ²¹Constitue, Domine, legislatorem super eos, ut sciant gentes quoniam homines sunt. ²²Ut quid, Domine, recessisti longe; despicis in opportunitatibus, in tribulatione?

²³Dum superbit impius, incenditur pauper: comprehenduntur in consiliis quibus cogitant. ²⁴Quoniam laudatur peccator in desideriis anim su, et iniquus benedicitur. ²⁵Exacerbavit Dominum peccator: secundum multitudinem ir su, non quret.

²⁶Non est Deus in conspectu ejus; inquinat sunt vi illius in omni tempore. Auferuntur judicia tua a facie ejus; omnium inimicorum suorum dominabitur. ²⁷Dixit enim in corde suo: Non movebor a generatione in generationem, sine malo. ²⁸Cujus maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo; sub lingua ejus labor et dolor.

²⁹Sedet in insidiis cum divitibus in occultis, ut interficiat innocentem. ³⁰Oculi ejus in pauperem respiciunt; insidiatur in abscondito, quasi leo in spelunca sua. Insidiatur ut rapiat pauperem; rapere pauperem dum attrahit eum. ³¹In laqueo suo humiliabit eum; inclinabit se, et cadet cum dominatus fuerit pauperum.

³²Dixit enim in corde suo: Oblitus est Deus; avertit faciem suam, ne videat in finem. ³³Exsurge, Domine Deus, exaltetur manus tua; ne obliviscaris pauperum. ³⁴Propter quid irritavit impius Deum? dixit enim in corde suo: Non requiret.

³⁵Vides, quoniam tu laborem et dolorem consideras, ut tradas eos in manus tuas. Tibi derelictus est pauper; orphano tu eris adjutor. ³⁶Contere brachium peccatoris et maligni; quretur peccatum illius, et non invenietur. ³⁷Dominus regnabit in ternum, et in sculum sculi; peribitis, gentes, de terra illius.

³⁸Desiderium pauperum exaudivit Dominus; prparationem cordis eorum audivit auris tua: ³⁹judicare pupillo et humili, ut non apponat ultra magnificare se homo super terram.]