8Kaj ŝi ne sciis, ke Mi estis tiu, kiu donadis al ŝi panon kaj moston kaj oleon, Mi donis al ŝi multe da arĝento kaj oro, kiun ili uzis por Baal.
9Tial Mi prenos returne Mian panon kaj Mian moston iliatempe, Mi forprenos Mian lanaĵon kaj Mian linaĵon, per kiu ŝi kovris sian nudecon.
Osea 2 è un capitolo che oscilla tra giudizio e speranza, tra la denuncia dell'infedeltà di Israele e la promessa di un rinnovato patto d'amore. Dio, attraverso il profeta, paragona il suo popolo a una moglie adultera che ha inseguito altri amanti (gli dèi cananei), dimenticando
La Sankta Biblio (EO) Publika havaĵo (Public Domain). La traduko de L.L. Zamenhof kaj aliaj, 1926.
Riferimenti incrociati Midvash + dati OpenBible.info (CC BY 4.0).
