Apocalipsis 10
El ángel y el librito
Et vidi alium angelum fortem descendentem de clo amictum nube, et iris in capite ejus, et facies ejus erat ut sol, et pedes ejus tamquam column ignis: 2et habebat in manu sua libellum apertum: et posuit pedem suum dextrum super mare, sinistrum autem super terram: 3et clamavit voce magna, quemadmodum cum leo rugit. Et cum clamasset, locuta sunt septem tonitrua voces suas.
4Et cum locuta fuissent septem tonitrua voces suas, ego scripturus eram: et audivi vocem de clo dicentem mihi: Signa qu locuta sunt septem tonitrua: et noli ea scribere. 5Et angelus, quem vidi stantem super mare et super terram, levavit manum suam ad clum: 6et juravit per viventem in scula sculorum, qui creavit clum, et ea qu in eo sunt: et terram, et ea qu in ea sunt: et mare, et ea qu in eo sunt: Quia tempus non erit amplius: 7sed in diebus vocis septimi angeli, cum cperit tuba canere, consummabitur mysterium Dei sicut evangelizavit per servos suos prophetas.
8Et audivi vocem de clo iterum loquentem mecum, et dicentem: Vade, et accipe librum apertum de manu angeli stantis super mare, et super terram. 9Et abii ad angelum, dicens ei, ut daret mihi librum. Et dixit mihi: Accipe librum, et devora illum: et faciet amaricari ventrem tuum, sed in ore tuo erit dulce tamquam mel. 10Et accepi librum de manu angeli, et devoravi illum: et erat in ore meo tamquam mel dulce, et cum devorassem eum, amaricatus est venter meus: 11et dixit mihi: Oportet te iterum prophetare gentibus, et populis, et linguis, et regibus multis.