Proverbios 27

No te jactes del día de mañana

Не хваліся заўтрашнім днём, бо ня ведаеш, што гэты дзень народзіць. ²Няхай іншы хваліць цябе, а ня вусны твае, нехта чужы, а ня губы твае. ³Камень цяжкі і пясок важкі, але гнеў неразумнага цяжэйшы за іх абодвух.

⁴Гнеў нястрымны і ярасьць бязьлітасная, але хто ўстаіць перад рэўнасьцю? ⁵Лепш адкрытае дакараньне, чым схаваная любоў. ⁶Раны ад таго, хто любіць, [выказваюць] вернасьць [ягоную], а пацалункі ненавісьніка шматлікія.

⁷Душа насычаная топчацца па мёдзе, а душы галоднай усё горкае салодкае. ⁸Як птушка, што пакінула гняздо сваё, так чалавек, які пакідае месца сваё. ⁹Алей і кадзіла радуюць сэрца, а салодкасьць бліжняга — у парадзе ад душы.

¹⁰Не пакідай бліжняга твайго і бліжняга бацькі твайго, і ў дом брата твайго не хадзі ў дзень няшчасьця твайго, бо лепш сусед блізка, чым брат далёка. ¹¹Будзь мудры, сыне мой, і ўзрадуй сэрца маё, каб мог я адказаць таму, хто зьневажае мяне. ¹²Разумны бачыць зло і хаваецца, а неразумныя ідуць і будуць пакараныя.

¹³Забяры адзеньне яго, бо ён паручыўся за чужога, і за чужынца вазьмі заклад ад яго. ¹⁴Таму, хто рана раніцаю гучным голасам дабраслаўляе бліжняга свайго, палічаць гэта за праклён. ¹⁵Няспыннае капаньне [праз дах] у дажджлівы дзень і сварлівая жонка — аднолькавыя.

¹⁶Хто [спрабуе] схаваць яе, хавае вецер і пахкі алей у правай руцэ сваёй, які выдае сябе. ¹⁷Жалеза жалезам вострыцца, а чалавек вострыць аблічча бліжняга свайго. ¹⁸Хто даглядае дрэва фігавае, будзе есьці плады яго, а хто пільнуецца гаспадара свайго, будзе ў пашане.

¹⁹Як у вадзе аблічча да аблічча, так сэрца чалавека — да чалавека. ²⁰Адхлань і пекла ненасытныя, і вочы чалавека ненасытныя. ²¹Літавальны гаршчок для срэбра і горан для золата, а для чалавека — вусны, якія хваляць яго.

²²Хоць будзеш таўчы неразумнага таўкачом паміж зерня ў ступе, дурнота ягоная не адыйдзе ад яго. ²³Ведай добра авечак тваіх, зьвяртай сэрца тваё да статкаў тваіх, ²⁴бо багацьце ня вечнае, і ці ж дыядэма [перадаецца] з пакаленьня ў пакаленьне?

²⁵Вырастае трава, і зьяўляецца зеляніна, і зьбіраюць сена з гораў. ²⁶Ягняты — на вопратку табе, і казлы — плата за поле. ²⁷І досыць казінага малака на ежу табе, і на ежу дому твайму, і на жыцьцё для служак тваіх.