Proverbios 19

Mejor pobre y honrado

Лепш бедны, які ходзіць у беззаганнасьці сваёй, чым крывадушны вуснамі сваімі, і да таго ж дурны. ²Таксама нядобра душы бяз ведаў, і хто сьпяшаецца нагамі [сваімі], саграшыць. ³Неразумнасьць чалавека крывіць шлях ягоны, але сэрца ягонае гневаецца на ГОСПАДА.

⁴Маёмасьць дадае шматлікіх сяброў, а ўбогага пакідае бліжні ягоны. ⁵Сьведка фальшывы не пазьбегне пакараньня, і хто дыхае няпраўдай, не ўратуецца. ⁶Шмат хто паніжаецца перад магнатам, і кожны сябруе з чалавекам, які [дае] падарункі.

⁷Усе браты беднага ненавідзяць яго, тым больш сябры ягоныя аддаляюцца ад яго; той бяжыць, каб паразмаўляць, але іх няма. ⁸Хто набывае розум, той любіць душу сваю, хто шукае разважлівасьці — знаходзіць дабро. ⁹Сьведка фальшывы не пазьбегне пакараньня, і хто дыхае няпраўдай, загіне.

¹⁰Не пасуе дурню раскоша, тым больш слузе мець уладу над князямі. ¹¹Розум чалавека стрымлівае гнеў ягоны, і слава яго — у прабачэньні правінаў. ¹²Гнеў валадара — як рыканьне ільва, а зычлівасьць ягоная — як раса на траве.

¹³Неразумны сын — загуба для бацькі, а сварлівая жонка — як няспыннае капаньне [праз дах]. ¹⁴Дом і маёмасьць — спадчына ад бацькоў, але разумная жонка — ад ГОСПАДА. ¹⁵Лянота кідае ў сон, і нядбайная душа будзе цярпець голад.

¹⁶Хто захоўвае прыказаньні — захоўвае душу сваю, хто не шануе шлях Яго — памрэ. ¹⁷Хто літуецца над убогім, той пазычае ГОСПАДУ, за дабрадзейства Ён аднагародзіць яму. ¹⁸Карай сына свайго, пакуль ёсьць надзея, і няхай не спрычыніцца да загубы яго душа твая.

¹⁹Зласьлівы няхай атрымае пакараньне, бо калі пашкадуеш яго, яшчэ больш павялічыш [кару]. ²⁰Слухай парады і прыймай настаўленьне, каб стаўся ты мудрым пры канцы [дзён]. ²¹Шмат думак у сэрцы чалавека, але збудзецца намер ГОСПАДА.

²²Пажаданая для чалавека міласэрнасьць ягоная, і бедны лепшы за чалавека хлусьлівага. ²³Страх перад ГОСПАДАМ [вядзе] да жыцьця, і такі [чалавек] будзе жыць, і насыціцца, і зло не наведае яго. ²⁴Гультай хавае руку сваю ў місе, але нават да вуснаў сваіх не падымае яе.

²⁵Бі насьмешніка, і неразумны паразумнее, дакарай разумнага, і ён здабудзе веданьне. ²⁶Руйнуе бацьку, выганяе маці сын, які прыносіць сорам і ганьбу. ²⁷Перастань, сыне мой, слухаць настаўленьні, якія адводзяць ад словаў веданьня.

²⁸Сьведка нягодны насьміхаецца над судом, і вусны бязбожнікаў глытаюць злачынства. ²⁹Падрыхтаваныя прысуды для насьмешнікаў, а хвастаньне — на плечы дурняў.