Proverbios 22

Más vale el buen nombre que las riquezas

Lepsze jest dobre imię, niż bogactwa wielkie; a przyjaźń lepsza, niż srebro i złoto. ²Bogaty i ubogi spotkali się z sobą; ale Pan jest obydwóch stworzycielem. ³Ostrożny widząc złe ukrywa się; ale prostacy wprost idąc wpadają w szkodę.

⁴Pokory i bojaźni Pańskiej nagrodą jest bogactwo, i sława i żywot. ⁵Ciernie i sidła są na drodze przewrotnego; kto strzeże duszy swej, oddala się od nich. ⁶Ćwicz młodego według potrzeby drogi jego; bo gdy się zstarzeje, nie odstąpi od niej.

⁷Bogaty nad ubogimi panuje; ale ten, co pożycza, sługą bywa tego, który mu pożycza. ⁸Kto sieje nieprawość, żąć będzie utrapienie, a rózga gniewu jego ustanie. ⁹Oko dobrotliwe, toć będzie ubłogosławione; bo udziela chleba swego ubogiemu.

¹⁰Wyrzuć naśmiewcę, a ustanie zwada; owszem uspokoi się swar i pohańbienie. ¹¹Kto miłuje czystość serca, a jest wdzięczność w wargach jego, temu król przyjacielem będzie. ¹²Oczy Pańskie strzegą umiejętności; ale przedsięwzięcia przewrotnego podwraca.

¹³Leniwiec mówi: Lew na dworzu, w pośród ulicy bym był zabity. ¹⁴Usta obcych niewiast są dół głęboki; na kogo się Pan gniewa, wpadnie tam. ¹⁵Głupstwo przywiązane jest do serca młodego; ale rózga karności oddali je od niego.

¹⁶Kto ciemięży ubogiego, aby sobie przysporzył, także kto daje bogatemu: pewnie zubożeje.

Los dichos de los sabios

¹⁷Nakłoń ucha twego, a słuchaj słów mądrych, a serce twoje przyłóż ku nauce mojej; ¹⁸Boć to będzie uciechą, gdy je zachowasz w sercu twojem, gdy będą społem sporządzone w wargach twoich; ¹⁹Aby było w Panu ufanie twoje; oznajmujęć to dziś, a ty tak czyń.

²⁰Izalim ci nie napisał znamienitych rzeczy z strony rad i umiejętności, ²¹Abym ci do wiadomości podał pewność powieści prawdziwych, abyś umiał odnosić słowa prawdy tym, którzy cię posłali. ²²Nie odzieraj nędznego, przeto że nędzny jest; ani ubogiego w bramie uciskaj.

²³Albowiem Pan się podejmie sprawy ich, i wydrze duszę tym, którzy im wydzierają. ²⁴Nie bądź przyjacielem gniewliwemu, a z mężem popędliwym nie obcuj, ²⁵Byś snać nie przywykł ścieszkom jego, a nie włożył sidła na duszę swoję.

²⁶Nie bywaj między tymi, którzy ręczą; ani między rękojmiami za długi; ²⁷Bo jeźlibyś nie miał czem zapłacić, przeczżeby kto miał brać pościel twoją pod tobą? ²⁸Nie przenoś starej granicy, którą uczynili ojcowie twoi.

²⁹Widziałżeś męża rątszego w sprawach swoich? Takowyć przed królami staje, a nie staje przed podłymi.